De Boze mannen met onverzorgde baarden lopen schreeuwend over straat met leuzen als “dood aan…”. Elders in de wereld spreekt weer iemand voor de camera’s ‘namens’ meer dan een miljard mensen, ook namens mij. Hij vertelt hoe ik me zou moeten voelen door uitlatingen van mensen die ik niet eens ken. Een imam die in alle geuren en kleuren vertelt hoe de homo’s gestraft moeten worden. Islamitische scholen die geregeld onderwerp van gesprek vormen omdat zij te maken hebben met wanbestuur. Mensen uit de islamitische gemeenschap die hun nek durven uitsteken, worden met de dood bedreigd. Ga zo maar door! Hier wordt je bepaald niet vrolijk van. Intolerantie viert zege zou je haast zeggen.
Ik heb het gevoel alsof wij er alles aan doen om het beeld van moslims in de westerse wereld zo negatief mogelijk te beïnvloeden. Wij laten ons al te graag leiden door provocaties. Men hoeft maar een beetje kritiek te uiten, dan gaan wij gelijk de straat op. In sommige gevallen gaat het niet eens over kritiek, maar het noemen van feiten. Bovendien hoeft kritiek niet altijd negatief te zijn. Integendeel, in de meeste gevallen is dat een kans om eigen beeld en positie te bekijken en desnoods op een juiste manier te beïnvloeden.
Het is een vaststaand feit dat het beeld van de moslims in Europa vrij negatief is en dat dit beeld mede wordt bepaald door een klein deel van de moslims. Een ander feit is dat een groot deel van de moslims enorm veel last heeft van dit beeld.
De schuld bij een ander neerleggen zorgt niet voor een oplossing. De hand in eigen boezem steken oftewel de autokritiek is wat wij nodig hebben. De moslims moeten eerst kijken naar hun zelf en eigen positie in de maatschappij kritisch onder de loep nemen. Er zijn nagenoeg voldoende aanknopingspunten voor het beslechten van dat negatieve beeld.
Leden van de moslimgemeenschap nemen nu verantwoordelijkheden in Nederland. Er zijn staatssecretarissen, kamerleden, wethouders, staten- en gemeenteraadsleden die namens diverse partijen politieke verantwoordelijkheid nemen voor het besturen van dit land. Er is een groeiend aantal bedrijven, dat bijdraagt aan de economie van Nederland. Hoogopgeleide leden bekleden functies zowel binnen de overheid als in het bedrijfsleven. Bovendien nemen goed opgeleide jongeren steeds meer het roer over binnen moslimorganisaties.
Er is dus voldoende potentie om het beeld van moslims een positieve wending te geven. Deze potentie hoort echter optimaal benut te worden, wil men deze vicieuze cirkel doorbreken. Vanuit de maatschappelijke- en religieuze organisaties kan gewerkt worden aan het oplossen van problemen in het onderwijs en op de arbeidsmarkt en aan het verbeteren van de positie van de moslimvrouwen. Het bestrijden van het radicalisme en de criminaliteit onder moslimjongeren moet mijns inziens bij de kerntaken van de moskeeën horen.
De passieve houding die de moslims tot dusver aannemen, moet veranderd worden in een proactieve houding. Daarbij is het belangrijk dat men partners zoekt en vindt in allerlei lagen van de maatschappij om samen te werken.
Laten wij het spreekwoord ‘onbekend maakt onbemind’ veranderen in ‘bekend maakt bemind’. Moslims bestaan immers niet uit Bin Ladins, maar uit vele Mevlana’s die het begrip Islam als vrede beschouwen.
Suat Arı
16.03.2007
